امروز خیلی ها رفته اند استقبال.من هم دوست دارم بیایم جلوی راهت. ولی نمی دانم چرا مدام این جمله های دعای عرفه یادم می آید

 من چطور به پیشوازت بیایم؟ با چشمهایم؟ با گوش هایم؟با پاها یا دستها؟ همه اینها مگر هدیه های خودت به من نیست؟ و من همه این هدیه های تو را آلوده کرده ام

فبای شیئ استقبلک یا مولای ام بسمعی ام ببصری ام برجلی ام بیدی ؟ الیس کلها نعمک عندی و بکلها عصیتک؟