بگذریم ...

شاید وقتی دیگر

morshedzade — Wed, 17 Jun 2009 04:27:18 GMT

والسلام علی من اتبع الهدی

پ.ن۱: به دلایل خاصی ، که از ذکرشان معذورم این وبلاگ را در همین جا پایان می دهم.

پ.ن۲: از آشنایی و دوستی با دوستانی که اینجا آمدند خیلی خوشحالم و مطمئنا به وبلاگها و مطالبشان سر خواهم زد و از دوری آنهایی که دیگر مطالبشان را شاید نبینم هم غمگین ام. امیدوارم که این ارتباطات روزی و جایی دیگر ادامه یابد.

morshedzade — Tue, 16 Jun 2009 18:22:18 GMT

امروز در اضطرار تمام، سوره فرقان خواندم . تنها کاری بود که به ذهنم می رسید.

قلم چی، بازنده انتخابات

morshedzade — Thu, 11 Jun 2009 14:53:18 GMT

از دستتان رفت. آقای قلم چی! من از شما تعجب می کنم چطور گذاشتید این یکی از دستتان برود؟

شما به راحتی می توانستید کلاس های آمادگی آزمون دهم را برگزار کنید، برایش کتاب تست طراحی کنید ، کنکور آزمایشی بگیرید ولی از این فرصت طلایی استفاده نکردید. به فکر آزمون یازدهم باشید. از همین الآن به فکر آزمون یازدهم باشید.

مواردی که برای برگزاری کلاس و تهیه کتابهای کمک آموزشی پیشنهاد می شود اینهاست:

دوره نمودار شناسی

شما به راحتی می توانید با چاپ کتابهای کمک آموزشی در زمینه فلاکت متوسط، فلاکت نقطه به نقطه، فلاکت فراگیر، فلاکت بماهو فلاکت، مردم را در این امر خطیر یاری دهید.

چطور یک نفر آدم عادی ممکن است یک شبه از این نمودارهای تخصصی سر در بیاورد و تازه بین چند نفر که هر کدام می گوید آن یکی دروغ می گوید یا راست نمی نماید قضاوت هم بکند. می بینید که بازار کار کاملا آماده است. ما به تست های چهارگزینه ای در زمینه بانک مرکزی شناسی احتیاج داریم. چطور می شود بانک مرکزی یک کشور همه طرفین یک دعوا را هم تایید و هم تکذیب کند؟ مردم ما واقعا برای درک این موضوع نیاز به تمرین دارند و در این راه از هیچ جان و مال فشانی دریغ نخواهند کرد.

کتابهای کمک آموزشی برای وصل کردن نقطه چین

آخرین تجربه ای که همه ما از وصل کردن نقطه چین به هم داریم مربوط به دوره دبستانمان است. حروف را به شکل نقطه چین می دادند و به هم وصل می کردیم و ذوق می کردیم که می شد الف یا ب . شکل های گربه یا سگ یا خانه را هم پیش از دبستان نقطه چین هایش را به هم وصل کرده بودیم و همیشه واقعا همان شکلی که از اول معلوم بود در می آمد. یکهو بعد از این همه سال یک نموداری می گذارند جلوی آدم که نقطه هایش را وصل می کنی یک چیز می شود خط پیوسته اش یک چیز. این چه توقع زیادی است که ازما دارند؟

دوره شناخت تاریخ اسلام

برای متوجه شدن منظور همه طرفین دعواها در این انتخابات مردم به معلومات تاریخی زیادی احتیاج داشتند. هر چهار طرف از صدر اسلام برای تشبیه استفاده می کردند و تا آدم می خواست دربیاورد که این را در تاریخ کلاس چندم خوانده، رفته بودند سر تشبیه بعدی.

دوره شناخت مضاف هایی که برای مضاف الیه قم وجود دارد

یک زمانی یک نظر از قم می آمد و مادر پدرهای ما با خیال راحت آن را می نوشتند روی کاغذ و می رفتند مسجد رای می دادند و می آمدند و خدا را شکر می کردند که وظیفه عبادی سیاسی شان را انجام داده اند. در آزمون دهم گزینه های پیچیده ای از مضاف های مربوط به مضاف الیه قم درست شده بود و این واقعا گیج کننده بود. جمعی از فضلای قم، گروهی از علمای قم، تعدادی از اعضای جامعه مدرسین قم، جمعی از اساتید حوزه علمیه قم....... مادر من هرشب که می رفت مسجد یکی از اینها دستش می دادند که با دیشبی متفاوت بود و یک کس دیگر را تایید کرده بود. بنده خدا این آخر به امن یجیب خواندن افتاده بود بس که مضطر و بی رای شده بود.

تصویرها ی کمک آموزشی برای فهمیدن اندازه جمعیت

این یکی را بطور اختصاصی برای نامزدها و ستادهایشان برگزار کنید. یک حقیقت ساده هست که دوستان یادشان می رود: اصولا جمعیت زیاد شده. هر کاندیدی می رود اصفهان میدان نقش جهان پر از جمعیت می شود. کاندید مورد نظر بر می گردد و ادعا می کند کار تمام است و حضور بی سابقه ملت همه چیز را ثابت کرد و مشت محکم را کوبید. آدم در می ماند یا این ملت اصفهان خیلی مذبذب اند یا موضوع دیگری در کار است. در حالیکه اگر شما با کمک تصویرها و ابزارهای کمک آموزشی آنها را توجیه کنید متوجه می شوند که عمو پورنگ هم که می رود اصفهان، آن میدان پر می شود . دلیل ساده ای این وسط وجود دارد: جمعیت زیاد شده ولی مقیاس های ذهنی و چشمی ما از جمعیت هنوز همان قدیمی هاست.

کلاس های آمادگی حرکات موزون همراه با پرچم و پوستر

این یک رشته تخصصی از حرکات موزون است که چون فقط چهارسال یک بار به آن نیاز پیدا می شود مغفول واقع شده و زمینه استعداد یابی در آن فراهم نشده، در نتیجه هرکسی از روی ناآگاهی وسط خیابان توانایی خود را در این رشته امتحان می کند که باعث انزجار عمومی می شود.

پ.ن: لازم به ذکر است که این نوشته با استفاده از تجربیات عمومی در این انتخابات تهیه شده و ناظر به هیچ شخص یا گروه خاصی نیست. هرگونه نظر تبلیغی یا تخریبی تایید نمی شود. فقط اگر می توانید بصورت شاد و خوشحال کامنت بگذارید استقبال می شود. می توانید شما هم با تجریات عمومی مشترک این لیست را برای موسسه آموزشی قلم چی کامل کنید ولی ناظر به کاندیدای خاصی نباشد.

توطئه سبز

morshedzade — Thu, 11 Jun 2009 06:23:18 GMT

ما ملت هوشیاری هستیم و هر توطئه ای را در نطفه خفه می کنیم. ما مقاصد شوم بازی دهندگان پشت پرده را می فهمیم.

نمونه اش اینکه امروز تبلیغات از نظر قانونی ممنوع است ولی محافل خودسر پنهان یک وانتی را فرستاده اند در کوچه های اطراف ما که در پوشش یک کاسب با بلندگو داد بزند: سبزی ؟ سبزی؟ همه رقم سبزی.

پ.ن: بیخودی این قدر اخم نکن! هیچ هدف سیاسی ای از نوشتن این متن نداشتم. این یارو از کوچه مان رد شد. گفتم یک چیزی بنویسم دل همه مان که دارد از سرگردانی می ترکد باز بشود.

نفوس مرده

morshedzade — Sun, 07 Jun 2009 04:41:18 GMT

اگر دلتان می خواهد مردم واقعا به شما توجه کنند و بالاخره دیده شوید این روزها جوان ناکام شوید و قبل از ناکام شدن اکیدا وصیت کنید اقوام بعد از برگشت از تشییع حتما عکستان را روی شیشه پشتی ماشین باقی بگذارند.

این روزها چون هیچ کس، به آمارهایی که از نظر سنجی ها و انواع رای گیری های نمادین درباره تعداد آرای هر نامزد می آیند اعتماد ندارد، مردم برای حدس زدن اینکه کی جلوتر است به جای رای ها، ماشین ها را می شمرند: چند تا ماشین عکس فلانی رد شد، چند تا عکس آن یکی؟

فکرش را بکنید ماشین قوم و خویش شما رد می شود و شما به شیشه پشتی ماشین چسبیده اید. همه سرشمارها جلو می آیند ،دقیق می شوند به قیافه شما و دنبال شباهت های بین صورتتان و قیافه کاندیدای مورد نظر می گردند.آن وقت است که آن اتفاق مهم زندگی تان می افتد( گرچه دیگر زنده نیستید)بله! شما برای اولین بار در عمرتان دیده می شوید!البته حال همه سرشمارها را هم می گیرید.

* نفوس مرده نام رمان معروفی از نیکلای گوگول است

عزیزم! تا آخر این هفته زندگیت را به من قرض می دی؟

morshedzade — Sat, 06 Jun 2009 03:40:18 GMT

دختر اول من، عقب افتادگی مادرزادی دارد. از نوع سندرم دون که مردم به اشتباه به آن می گویند منگولیسم.

دیروز تولدش بود و چون این اتفاقی است که خیلی خوب می فهمد تمام این سه چهار روز، شب مناظره و اتفاقات بعدش را، شاد و خوش منتظر کیک و شمعهایش و خاله و عمه هایی بود که قرار بود با کادو بیایند. شاید هم تمام این صداهایی که شبها از خیابانمان می آمد، هیاهوها، بوق های تا نصفه شب و سوت و فریاد کشیدن ها را گذاشت به حساب اینکه مردم دارند برای تولدش جشن می گیرند. کسی چه می داند که چی فکرمی کرد؟ فقط می دید که مامانش هی وسط کارهای زیاد تولد ( ۴۰ تایی مهمان داشتیم) می آید پای کامپیوتر، دو سه تایی کامنت می خواند، چین می افتد روی پیشانی اش و دوباره می رود سراغ درست کردن ژله و سالاد الویه و این چیزها.

دختر من، تمام مدت مهمانی خوشحال بود که همه دارند درباره او حرف می زنند و تولدش و نفهمید ما چند بار مجبور شدیم تذکر آئین نامه ای بدهیم که هر گونه بحث سیاسی در مهمانی امروز ممنوع است.

دختر من، حالا سرش به کادوهایش گرم است و نمی داند امشب احمدی نژاد و کروبی مناظره دارند و بعد از انتخابات هاشمی و احمدی نژاد بناست با هم روبرو شوند و نمی داند و نمی داند و نمی داند.

دختر نازم! کاش می شد چند روزی زندگیمان را با هم تاخت می زدیم. من بدجوری الآن به فکرهای تو احتیاج دارم. تو قبول می کنی ذهن شلوغ من را چند روزی روی تنت سوار کنی؟

باغ فردوس-1

morshedzade — Tue, 02 Jun 2009 04:10:18 GMT

حتی در بهشت هم باید چیزی بخواهی تا بدهند* .

بهشت، پاداش انفعال نیست.

* لهم ما یشاوون۳۱ نحل/ فیها ما تشتهیه الانفس و تلذ الاعین، ۷ زخرف/لهم فیها ما یشاوون ۱۶ فرقان

پ.ن.۲: گفتم یک کمی بهشت نویسی کنیم حال همه مان خوب شود. شما هم اگر حال و حوصله داشتید کمک کنید.

کفگیر 22

morshedzade — Mon, 01 Jun 2009 20:10:24 GMT

انتخابات، تناقض های موجود در شهر را از لایه های پنهان ذهنی بیرون کشیده و ریخته کف خیابان.انتخابات، فقط کفگیری است که اوضاع را هم زده و نشانمان دارد می دهد که این جامعه در لایه های زیرین چه آشفتگی های فکری عمیقی دارد. چشمهای شجاعی هست که این تناقض ها را ببیند، باور کند و کاری برایشان بکند ؟ آدم تازه می فهمد طفلک این مردم، چه روزگار غریبی دارند و چقدر زمین محکمی زیر پایشان نیست.

برای روزایی که دمغی

morshedzade — Sun, 31 May 2009 04:41:18 GMT

من از آن زنهایی ام که با دستورهای آشپزی و برنامه های آشپزی تلویزیونی میانه ندارند. هیچ خوش ندارم کسی بهم بگوید چه مقدار از چی را با چه مقدار از چی .....

آشپزی برای من، نقاشی رها و آزاد تخیلی است که خودم هم در آن تاثیر دارم. حس و حال امروزم در برنامه غذایی امروزم باید معلوم باشد. باید ببینم روحم امروز به کدام مواد خوراکی، به چه مقدار و ترکیبی، شبیه است.

وحشت نکنید! برای خانواده مان همان غذاهای کلاسیک ایرانی را می پزم. این تابلوهای رها و منوهای سیال ذهن را فقط برای خودم درست می کنم. معمولا خلوت خودم با سبزیجاتم را خیلی هم با کسی به اشتراک نمی گذارم مگر اینکه خودشان بخواهند.

اگر نظریه تناسخ واقعیت داشت، حدس می زدم در زندگی قبلی یک آشپز چینی بوده ام. عشقم این است که سبزیجات مختلف را سرهم کنم و به ترکیبات تازه ای برسم. نمی دانم این به کدام ژن آدمیزاد مربوط است ولی به راحتی می دانم که چه سبزیجاتی با هم جواب می دهند و چه طعمهایی ترکیبشان با هم طعم بهتری درست می کند.

روزهایی که حالم خوب نیست و آدمیزادگان غمگینم کرده اند مهارت پختن این غذاهای کوچک خوب کمکم می کند. اول صبح خودم می روم خرید و با وسواس ترکیباتی را که می خواهم مخلوط کنم انتخاب می کنم . لذتی که خیلی از زنها در مغازه های لباس فروشی می برند من در مغازه های سبزی فروشی می برم. وقت تلف می کنم و آزادانه می چرخم. فکر می کنم چی به چی می آید. فعل آمدن برای من بیشتر از اینکه درباره لباس کاربرد داشته باشد درباره طعم و رنگ مواد غذایی دارد. باورکنید وسواس و خیره شدن در سبزیجات مختلف، مثل یک سفر درونی جذاب است. جذابیت دیگر این روزهای سرآشپزمخصوص بودن ، لحظه شکوهمندی است که غذا آماده شده و باید فکر کنی از طبقه ادویه جاتت چی بهش اضافه کنی کامل می شود: گل پر، رزماری، آویشن، پودرسیر، دارچین، زنجبیل،..... انتخاب حساس و دوست داشتنی که خستگی همه انتخاب های سخت دیگر زندگی را از تنت در می آورد.

.روزهای تلخ، پختن این منوی مخصوص سبزیجاتی، مثل یک دل سیر درد دل کردن با مامان طبیعتم است. مثل این است که مادر طبیعت بهم بگوید من همیشه این دور و برم. می توانی روی من حساب کنی. اصولا روزهای تلخ، غذایی که آدم می خورد باید مزه کوه بدهد، مزه دریا یا سبزه.

دعوت به مراسم پفک خوران

morshedzade — Sun, 31 May 2009 03:39:18 GMT

بهار فیس بوک است ها! ساختار فیس بوک برای هیجان های جمعی خیلی جواب می دهد و این روزها داغی اش حسابی می چسبد. وقتهای دیگر فیس بوک، از این مهمانی های شلوغ دوستها بود که آدمها تویش دایره دایره درباره موضوع های مختلف حرف می زنند اما حالا به خاطر انتخابات صداها رفته تو هم و تب فضایش را گرفته.

قبلش فکر می کردیم اس ام اس حرف اول را در بازی انتخاباتی جوانترها بزند و رسانه تاثیر گذار انتخاباتی شود ولی این یکی رسانه جدید هم درستکه کارکردش اصلا به گستردگی اس ام اس نیست ولی دارد برای خودش یک کارهایی صورت می دهد که اصلا رویش حساب نکرده بودیم.در این دنیای بی سرگرمی بی هیجان، اتفاقاتی شبیه این را نباید از دست داد. هر کی دوز هیجان خونش بعضی وقتها پائین می افتد این روزها فیس بوک را امتحان کند.

بیخود هم از این قیافه ها نگیرید که می خواهید جو زده نشوید یا اینکه دیگر از انتخابات های قبلی درس گرفتید و الآن می خواهید رفتار موقر یک آدم با تجربه را داشته باشید. شما موقر باشید یا جو زده نشوید هیچی تغییر نمی کند. اینجا ایران است و جو حرف اول را می زند. بعضی وبلاگها و آدمها از آن بچه هایی شده اند که توی مترو به پفک خوردن بچه های دیگر زیر چشمی نگاه می کنند و مامانشان گفته نباید پفک بخوری. چشمهایشان پر از حسرت قرچ قرچ پفک هاست ولی هی چشمشان را می دزدند و وانمود می کنند که از این جور بچه ها نیستند. بی خیال ژست و قیافه و وقار. بیائید جو زده شویم. هیجانش حال می دهد. باور کنید فصل پفک خوران است.